Przydałby się dobry plan, rzeczywiście tak jest. Tylko co to znaczy mieć dobry plan? Chyba chodzi jedynie o wyrazistą wizję tego jak coś miałoby i ma wyglądać, tzn. to tak jak by poznać efekt przed rozpoczęciem działania. Ktoś, gdzieś, coś, o czymś napisał i tym wpisem się zainspirowałem, także to rzeczywiście wygląda jak dobry plan. Dziś mam zamiar to wdrożyć, tylko na dzisiejszy dzień. Tak sobie pomyślałem: co jeszcze mogłoby być moim dobrym planem? Wyobraźnie skierowała mnie w pewne miejsce. Co prawda nic dla mnie tam za bardzo już nie ma i nie znajdzie się tam coś takiego, co bym chciał, ale jest to pewien punkt zaczepienia, że tam czułem się właśnie tak, a nie inaczej. Chodziło mi o coś co w moim życiu na co dzień nie było dostępne. Tam miałem wybór między zatrzymaniem się, a ruchem, między wolnością, a zniewoleniem. Tam było dużo ludzi, co prawda w biegu, ale był ich duch, że byli. To mi się podobało. Teraz przydałoby się parę tych rzeczy wdrożyć w moje życie. Nie jest w sumie wszystko za późno, bo część już jakoś w nim działa. Przydałoby się trochę może uskutecznić realizację tego planu do czegoś co byłoby trochę bardziej wygodne niż było do tej pory, ale jeden punkt może raczej to zrealizować. Ktoś może powiedzieć, że głupoty wypisuję, także niekoniecznie chcę się dzielić publicznie tym, co zamierzam dokładniej zrobić. Oczywiście mam na myśli realizację nauki rysunku czy też angielskiego, ale pomiędzy tym muszę zadbać o własne ciało, żeby to jednak wraz z mózgiem chciało ze mną współpracować. Mam pewną myśl, to dobry pomysł. Trochę się tego nazbierało, nie przeczę. Przecież same rzucenie palenia tytoniu to wyzwanie i proces, a to jeszcze nie do końca mi się udaje, niestety. Jednak bez tego nie pójdę o krok dalej. Dlatego też próbuję czegoś nowego by dać trochę mojemu ciału odpocząć. Głodówka – to taki pomysł na już po tym jak zobaczyłem, że lepiej się czuję, gdy się tak nie przejadam i do pewnej godziny nie jadłem. Dziś jest dobry dzień na to by spróbować tego trochę więcej i wejść w autofagię. To bardzo wyrazista wizja zresetowania swojego ciała, która raczej mi pomoże odzyskać sprawność na jeszcze większym polu manewru niż do tej pory. Mógłbym jutro może bardziej skupić się na rysunku i wreszcie na nauce angielskiego czy też czytaniu książek na temat np. kreatywności, fotografii itp. A co ważne w tym wszystkim muszę nauczyć się odpoczywać… Chciałbym też zacząć biegać, bo to raczej korzystnie by na mnie wpłynęło jak i na moje próby rysunku… Kiedyś już to robiłem, więc jakieś doświadczenie w tym mam, więc nie chciałbym się przeforsować, mimo że bieganie może być bardzo przyjemne i uzależniać. Zatem czekam aż to wszystko mi się poukłada w głowie. Spodnie do biegania przydałoby mi się tylko kupić, a, i o okularach muszę pamiętać, bo jakoś tak te portrety byłbym chyba lepsze robić w okularach. Cały tryb życia podporządkowuję sobie właśnie pod rysunek, a co zagrało podstawową rolę? – Dieta niskowęglowodanowa. Paweł natomiast mówi, że on takiej diety nie przetrwa, dziwne to wszystko. Przecież u niego czas najwyższy i zapewne dzięki takiemu myśleniu jak ma dorobi się cukrzycy i nie tylko. Ja wolę czuć się dobrze, więc jakiś ból związany z tą dietą wolałem przetrzymać i zacząć wreszcie pięknie żyć. Tak więc dziś mam dzień odpoczynku i w głowie mi się może ułożyć to co dla mnie najważniejsze. Plan jest, wystarczy go wdrożyć. By być bardziej wydajnym i zadowolonym ze swojego życia… Oczywiście jest to tylko plan dnia, a nie całego życia, więc nie trzeba się go aż tak restrykcyjnie trzymać aż do śmierci, bo może przyjdą dalsze pomysły na udoskonalenia. Dla mnie najważniejszy jest teraz odpoczynek. Np. odpoczynek od jedzenia, nie tylko od rysowania, co już było zapoczątkowane przeze mnie w piątek i może nawet będę się tego trzymał?